In deze grijze wereld zien we niet altijd welke weg we gaan. Maar Ester weet het. Ze leefde in die wereld, maar is niet van die wereld. Ze had rode lippen om bemoedigende woorden te spreken waar Licht gesproken moet worden in de situatie. Esters ogen zien waar hulp nodig is, en waar ze een woord kan zaaien van hoop, liefde en geloof.
Het zaad we zaaiden zijn die woorden we hebben gesproken, waar we nu in leven.
Zaaiden we lelijke woorden of zagen we alleen maar dood, hel, ziekte en jukken? Dan hebben we daar een manifestatie van. Soms zijn het woorden gezaaid van iemand die we kennen of niet kennen die we niet ontvloekt hebben door het goede erop te spreken.
Zaaiden we positieve woorden of zagen we het goede dat God ons schenkt, leven en blijdschap? Dan hebben we daar een manifestatie van.
Soms hebben we een mengeling gesproken ons onszelf waardoor we een mixture hebben van levende en dode situaties in ons leven.
Ester sprak elke dag positieve woorden uit voor haar leven wanneer ze een gebroken relatie had, kanker had, haar oudste kind niet meer zag.
Elke dag sprak Ester woorden van herstel met haar oudste kind, genezing van kanker, herstel van relatie met haar vriend. En hier is ze getransformeerd. Met dit schilderij wil ik de wereld duidelijk maken om geen kwade woorden te spreken voor elkaar nog in de atmosfeer. Woorden kunnen iemand optillen of neerhalen.
Bij dit werk spreek ik Gods visie over je uit: Je bent meer dan overwinnaar, elke pijn wordt omgezet in vreugde, elk verdriet in een vreugdedans, elk verlies van partner kind en vriend verklaar ik een opvulling van liefde en genezing in het hart. Je maakt je dromen waar.
Dit werk is alleen in kleur te verkrijgen, want de grijze wereld is weg geschilderd.