Dit kunstwerk toont een vrouw die zichtbaar aangeraakt is door het leven. De felle kleuren, de krachtige blik en de bliksemschicht op haar wang vertellen een verhaal van identiteit, strijd en waardigheid. De hoofddoek – in warme, vloeiende tinten – vormt een beschermende mantel rond haar gezicht, alsof ze zich hult in een laag die haar zowel verbergt als bewaart.
De bliksemschicht op haar wang staat symbool voor een innerlijke wonde: een scherpe, hoekige schram die verwijst naar de pijn die ontstaat wanneer mensen leven onder religieuze druk, culturele verwachtingen of persoonlijke strijd. Het is een litteken dat spreekt, maar ook een teken van kracht.
De hoofddoek in dit werk verwijst naar de vele betekenissen die een bedekking kan hebben.
In dit schilderij staat de hoofddoek symbool voor veiligheid, identiteit en keuzevrijheid.
De inspiratie voor dit werk komt voort uit een persoonlijke ervaring. Tijdens een reis in Turkije merkte ik hoe een eenvoudige sjaal mij beschermde. Zodra ik hem omdeed, werd ik niet langer aangestaard en kon ik vrij over de markt wandelen. Die ervaring liet mij zien hoe een doek zowel een schild als een stilte kan zijn.
Ikzelf bezit een Joodse gebedssjaal, een geschenk van mijn zus uit Israël. Wanneer ik die sjaal over mijn hoofd leg tijdens het bidden, voel ik een diepe verbondenheid met het volk van Israël en met de God van Abraham, Isaak en Jakob. Het is een bewuste keuze, een moment van heilige afzondering. Voor mij is het ook een geestelijke bescherming: een manier om mij af te schermen van misleidende invloeden en mij te richten op Gods aanwezigheid.
Dit schilderij vangt precies dat moment: de kwetsbaarheid én de kracht van iemand die kiest om bedekt te zijn, niet uit angst, maar uit waardigheid.